Over Karin Kromhout

Paarden vormen al sinds mijn jeugd een rode draad in mijn leven. Ik heb met verschillende rassen gewerkt, wedstrijden gereden en meerdere veulens gefokt. Vier van deze paarden maken nog steeds deel uit van mijn dagelijks leven en spelen een belangrijke rol in alles wat ik doe.

In 1989 kwam ik voor het eerst intensief in aanraking met spiergerelateerde problemen bij paarden. Een driejarige merrie werd kreupel, en via via ontmoette ik Willy Sidorak. Zijn bijzondere kijk op spiergezondheid en voeding opende mijn ogen. Door hem leerde ik dat paarden communiceren via subtiele signalen – signalen die vaak over het hoofd worden gezien. Plots begreep ik veel beter wat spierproblemen werkelijk inhielden en ging ik paarden met een geheel nieuwe blik benaderen.

Na een behandeling verdwenen de klachten volledig en liep de merrie weer zuiver. Toen Willy later naar Frankrijk verhuisde, begon voor mij de zoektocht naar alternatieve manieren om spierproblemen te begrijpen en op te lossen. Verschillende methodes passeerden de revue, maar vaak zonder overtuigend of blijvend resultaat.

De pony van mijn dochter, Jo-Ann, kampte al langere tijd met duidelijke spierklachten. Ze vond aanraking onprettig, moest altijd ‘op gang komen’ en gaf veel weerstand bij basale verzorging. In mijn wanhoop besloot ik haar mee te nemen naar Frankrijk om opnieuw een behandeling te laten uitvoeren – bijna duizend kilometer rijden. Deze reis maakte duidelijk hoe groot de noodzaak was om een betere, duurzame oplossing te vinden.

De wens om happy athletes te creëren

In de wereld om mij heen zag ik talloze paarden die ongelukkig of beperkt waren door spierproblemen. Paarden die alles gaven voor hun ruiter, maar lichamelijk niet konden bieden wat er gevraagd werd. Het raakte me dagelijks. Ik wilde hen helpen, maar wist niet hoe.

Kort na mijn terugkeer uit Frankrijk kwam ik online in contact met Ellen Immink, die werkte volgens de Jack Meagher-methode. Ondanks mijn scepsis – na zoveel eerdere pogingen – was ik na haar eerste bezoek direct overtuigd. De resultaten waren verbluffend. Na drie behandelingen was Jo-Ann weer het vrolijke, energieke paard dat ze ooit was geweest. Ook onze andere paarden knapten zichtbaar op na massagebehandelingen. Ik was onder de indruk… en vooral dankbaar dat er eindelijk een methode bestond die écht verschil maakte.

Mijn opleiding en eerste resultaten

Het stond voor mij vast dat ik deze methode zelf wilde leren om ook andere paarden te kunnen helpen. Na het afronden van de opleiding sportmassage bij MSP in Leiden (2006), startte ik in september 2007 de vervolgopleiding bij Ellen.

Op 25 september 2007 boekte ik mijn eerste resultaten:

• Een pony van zestien liep na één behandeling al ruimer en minder scheef.

• Een paard op M2-niveau kreeg een duidelijk actiever achterbeen, waardoor de galop aanzienlijk verbeterde.

Dat moment gaf me de bevestiging waar ik zo lang naar had gezocht: eindelijk kon ik de problemen die ik zag niet alleen herkennen, maar ook daadwerkelijk oplossen. Als je eenmaal hebt ervaren hoe een los, ontspannen paard aanvoelt, wil je nooit meer anders rijden.

Mijn werk als sporttherapeute

Met veel passie en toewijding werk ik tegenwoordig als sporttherapeute voor paarden. Dagelijks zie ik hoe groot het verschil kan zijn wanneer een paard zich lichamelijk vrij kan bewegen. Het herstellen van balans, ontspanning en functionaliteit geeft niet alleen het paard, maar ook de ruiter een volledig nieuwe ervaring.

Een leven met paarden

Hieronder zie je een foto van mij met Angie (1990), een merrie met een indrukwekkende internationale springcarrière. Later liep ze nog ZZ-licht en bleef ze altijd een harde, eerlijke werkster. Op haar achttiende mocht ze bij mij weer gewoon paard zijn en van een rustiger leven genieten.

Daarnaast vind je foto’s van mijn dochter met haar pony Jo-Ann – een dier dat dankzij de juiste behandeling een tweede jeugd kreeg.

Op de laatste foto ben ik te zien met mijn merrie Amy en haar veulen Black Jack (2007), een bijzonder moment dat ik graag koester.

Mijn leven met paarden is een voortdurende reis van leren, voelen en verbinden – en elke dag word ik opnieuw herinnerd aan de kracht en sensitiviteit van deze bijzondere dieren.